Παίχτες που αγαπήσαμε (μέρος 3ο)

Φτάσαμε αισίως στο τρίτο μέρος του μεγάλου αφιερώματός μας. Σε αυτό το μέρος θα αναφερθούμε σε παίχτες που έδωσαν πολλά στην χρυσή εποχή της Lazio, τότε που η ομάδα έπαιζε την καλύτερη μπάλα στην Ευρώπη.




   Jose Marcelo Salas Melinao


Ο επονομαζόμενος και El Matador της ομάδας. Ένας απ' τους πληρέστερους επιθετικούς της Λατινικής Αμερικής εκείνη την εποχή, ήρθε στην ομάδα με πολύ καλές περγαμηνές. Μετά από μια πολύ πετυχημένη θητεία σε Universidad de Chile αλλά και River Plate, κάνει το μεγάλο βήμα στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και δοκιμάζει την τύχη του στην ομάδα μας. Στο Olympico έμεινε τρία χρόνια, όπου πρόλαβε να συμμετάσχει σε 79 αγώνες με τον Αετό και να σημειώσει 34 τέρματα.

Με την ομάδα κατέκτησε τα πάντα μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια και αποκορύφωμα της καριέρας του στην ομάδα, ήταν το γκολ κόντρα στην Manchester United που έδωσε και το European Super Cup στην ομάδα μας. Η συνέχεια στην Juventus ήταν καταστροφική λόγω των συχνών τραυματισμών του. Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στην River Plate, για να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα της καρδιάς του, Universidad de Chile. Σήμερα, όντας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής πανηγύρισε την κατάκτηση του Copa Sudamericana απ' την Universidad. Θα είναι για πάντα ένας από εμάς ο φονιάς!


   Paul Gascoigne


Συστάσεις για τον Άγγλο δεν χωράνε. Γνωστός και μη εξαιρετέος, με τεράστια καριέρα, με αστείρευτο ταλέντο, όμως με καταστροφικές για το μέλλον του επιλογές. Ξεκίνησε την καριέρα του απ' την Newcastle United κι αμέσως όλοι είπαν για το νέο μεγάλο αστέρι του Νησιού. Μετά από μια οκταετία στις καρακάξες, πηγαίνει στο Λονδίνο για λογαριασμό της Tottenham. Στην πρωτεύουσα της Αγγλίας έμεινε τέσσερα χρόνια μέχρι να ενταχθεί στο δυναμικό της ομάδας μας.

Ήρθε στην Ρώμη μετά Βαΐων και κλάδων. Απ' την πρώτη του κιόλας σεζόν αγαπήθηκε, λατρεύτηκε. Ο λόγος; Το γκολ στο 89ο λεπτό του ντέρμπι με την Roma. Πώς να μην αγαπήσεις εξάλλου τέτοιον παίχτη; Τσαμπουκάς, έπαιζε για την ομάδα και πάντα έδινε τον καλύτερό του εαυτό. Κανένας οπαδός των Biancocelesti που τον έζησε δεν τον ξέχασε, ούτε κι εμείς οι μεταγενέστεροι φυσικά βλέποντας τα κατορθώματά του μέσα απ' το Youtube. Την τριετία που έμεινε στην ομάδα μετείχε σε 74 αγώνες και σκόραρε 30 φορές. Στην συνέχεια της καριέρας του πέρασε από Rangers, Middlesbrough, Everton, Burnley καθώς και απ' την Κίνα μέχρι να κλείσει την μεγάλη καριέρα του στην Boston United.

Σήμερα, απασχολεί τον τύπο με τα κατορθώματά του καθημερινά. Άπειρες φορές έγινε πρωτοσέλιδο λόγω των πειθαρχικών κρουσμάτων του, απόρροια της εξάρτησής του απ' το αλκοόλ. Το σίγουρο όμως με τον τρελοάγγλο είναι ένα: PER SEMPRE UNO DI NOI


   Alessandro Nesta


Η προτελευταία σημαία της ομάδας. Παίχτης απ' τα γεννοφάσκια της ομάδας, ένας απ' τους καλύτερους σύγχρονους Ιταλούς αμυντικούς που κέρδισε την αναγνώριση που του άξιζε. Ξεκίνησε απ' τις ακαδημίες της ομάδας σε ηλικία 9 ετών. Μετά από οχτώ χρόνια στις ακαδημίες της ομάδας πρωάγεται στην πρώτη ομάδα. Με τον Αετό αγωνίστικε 9 χρόνια καταγράφοντας 193 συμμετοχές και σημείωσε 1 τέρμα. Στα αξιοσημείωτα της καριέρας του στην ομάδα, το ατύχημα με τον Gazza όπου μάλιστα του έσπασε το πόδι μετά από ένα άσχημο τάκλιν!

Απ' το '95 βασικό και αναντικατάστατο μέλος της άμυνας της ομάδας, πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού το 1997 και μέχρι το 2002 δεν το αποχωρίστηκε σε καμία στιγμή. Ήταν παρών σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ομάδας και σήκωσε ως αρχηγός όλους τους τίτλους. Η συνέχεια της καριέρας του το ίδιο λαμπρή. Μεγάλη μεταγραφή στην Milan, με τον Silvio Berlusconi να σπαταλά για τον υψηλόσωμο κεντρικό αμυντικό 39.000.000€. Τεράστιο ποσό για την εποχή αλλά όχι και για την προσφορά του Nesta. Στο Μιλάνο αγωνίζεται έως και σήμερα φυσικά πανηγυρίζοντας πολλούς τίτλους.

Σε εθνικό επίπεδο, αγωνίστηκε με την Squadra Azzura μια δεκαετία(1996-2006) και είχε συνολικά 78 συμμετοχές και κανένα γκολ. Παίχτης-βράχος για κάθε ομάδα που αγωνίστηκε.


                                                              Το τέλος του αφιερώματος στο 4ο μέρος...