Αναμένοντας το βήμα παραπάνω...

Η χρονιά τελείωσε και επίσημα εδώ και 5 μέρες περίπου. Διαφορές σε σχέση με την περσινή σεζόν δύσκολα υπάρχουν, καθώς πάνω-κάτω η πορεία της ομάδας ήταν παρόμοια. Για 2η σερί σεζόν κάθε tifosi μένει με μια γλυκόπικρη γεύση και ένα "αχ" για αυτά που μπορούσε να κάνει η ομάδα αλλά εν τέλει δεν τα κατάφερε...

Καθαρά υποκειμενικά, για μένα η φετινή σεζόν είναι αποτυχημένη. Βάση του προγραμματισμού που είχε γίνει το καλοκαίρι είχα πει πως η ομάδα μπορεί να εξασφαλίσει τόσο μια προνομιούχο θέση για το Champions League της επόμενης περιόδου, όπως επίσης και να χτυπήσει έναν τίτλο(Coppa Italiana) αλλά και να κάνει καλή πορεία στην Ευρώπη. Τελικά, μείναμε εκτός θέσεων Champions League αλλά και αποκλείστήκαμε απ' την συνέχεια των υπόλοιπων 2 θεσμών σχετικά πρόωρα.

Υπήρχαν πολλά πράγματα κατά την διάρκεια της σεζόν που χάλασαν το όλο κλίμα στα αποδυτήρια. Από την μία ήταν η αποδυνάμωση της ομάδας τον Γενάρη καθώς αποχαιρέτισαν το Olympico τόσο ο Cisse όσο και ο Sculli και στην θέση τους αποκτήθηκαν οι Alfaro-Candreva. Παρ' ότι όμως ο Candreva έκανε πολύ μέτριο ξεκίνημα, στην συνέχεια φόρτσαρε και από το παιχνίδι με τη Napoli και ύστερα αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τον σύλλογο με τις εμφανίσεις του. Ίσως το μοναδικό κέρδος απ' το καταστροφικό φινάλε της σεζόν.

Επίσης, είχαμε να ασχοληθούμε και με το θέμα του προπονητή. Όχι μία αλλά δύο φορές παραιτήθηκε μέσα στην χρονιά ο Reja φανερώνοντας έτσι το πολύ κακό κλίμα που υπήρχε μεταξύ προπονητή-διοίκησης. Με βάση πάντως το υλικό που είχε η ομάδα στον β' γύρο και λαμβάνοντας υπόψιν τους πολλούς τραυματισμούς που έπληξαν την ομάδα κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του πρωταθλήματος, ο Reja κατάφερε κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να καταφέρει κάποιος άλλος. Κόντρα σε Θεούς και δαίμονες(συμπεριλαμβανομένης και της αδιαφορίας των διοικούντων) έφερε την ομάδα μια ανάσα απ' το Champions League. Ακόμα κι αν φύγει(που απ' ότι δείχνουν οι τελευταίες εξελίξεις αυτό θα γίνει) για μένα ο Reja θα είναι κομμάτι της Lazio. Τα 2,5 χρόνια που έμεινε στον πάγκο της ομάδας έδωσε κάτι που έλειπε για χρόνια, την σοβαρότητα.

Επιστρέφοντας στα της χρονιάς που πέρασε, ακόμα και τώρα έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μία ο εκπληκτικός πρώτος γύρος από την άλλη το καταστροφικό φινάλε των πολλών τραυματισμών. Κατά την άποψη μου δεν τίθεται θέμα για την πορεία της ομάδας εάν όλοι οι παίκτες ήσαν υγιείς. Θα είχαμε καπαρώσει την 3η θέση και τώρα θα συζητάγαμε για παίκτες απ' το πάνω ράφι της παγκόσμιας αγοράς.

Ο στόχος της επόμενης σεζόν είναι ξεκάθαρος: CHAMPIONS LEAGUE. Με ότι παίκτες έχουμε, με όποια διοίκηση κι αν υπάρχει, με όποιον προπονητή κι αν πορευτούμε, η ομάδα ΟΦΕΙΛΕΙ να κάνει το βήμα παραπάνω. Το χρωστάει σε εμάς, στην ιστορία της αλλά και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές στους εαυτούς τους. Ήρθε η ώρα ο Lotito να αφήσει τις τσιγγουνιές και να βάλει λεφτά όπως κάθε πρόεδρος που σέβεται τον κόσμο και αγαπά την ομάδα του. Η επόμενη χρονιά είναι κρίσιμη για πολλούς στην ομάδα. Ήρθε η ώρα η Lazio να ξαναγίνει ομάδα απαιτήσεων και να μην βολεύεται με τα "λίγα" του Europa League.

Ήδη όμως η χρονιά ξεκινάει ενθαρρυντικά από άποψη μεταγραφών. Τα ονόματα που ακούγονται είναι πολλά και καλά. Ο πρόεδρος δήλωσε πως θα ανακοινωθούν παίκτες(να το δω και να μην το πιστέψω...) και αρχίζει το νερό να μπαίνει στ' αυλάκι. Ο χρόνος θα δείξει αν ο σχεδιασμός είναι καλός ή όχι...

Υ.Γ. Είναι πραγματικά έγκλημα που ο Prandelli δεν κάλεσε στην εθνική τον Marchetti. Με τέτοιες εμφανίσεις είναι τελείως άδικο. Ειδικά απ' την στιγμή που πήρε τερματοφύλακες όπως ο De Sanctis και o Sirigu.

Υ.Γ.1 Μιας και o Reja φεύγει όπως γράφουν τα Ιταλικά Μέσα,  πιθανότερος αντικαταστάτης του είναι ο Zola. Δεν με χαλάει καθόλου προσωπικά καθώς είναι φέρελπις τεχνικός και πάνω απ' όλα γνώστης της Ιταλικής πραγματικότητας. Τώρα αν έρθει ο Di Matteo που είναι μεγάλη μου αδυναμία σαν προπονητής ακόμα καλύτερα!

Υ.Γ.2 Από την επόμενη σεζόν σε κάποια (επιλεγμένα) παιχνίδια θα γίνει και τακτική ανάλυση των αγώνων της ομάδας. Δεν έχω σχέδια, γραφήματα κλπ αλλά μέσα απ' αυτά που θα γράφω θα προσπαθώ να κάνω όσο πιο κατανοητά γίνονται κάποια τακτικά ζητήματα. Για όλους τους Laziali που είναι άρρωστοι με την μπάλα(όπως εγώ!).