Το παρών άρθρο θα χωριστεί στα δύο παιχνίδια που έδωσε η ομάδα τις δύο τελευταίες μέρες. Τα δύο φιλικά δηλαδή που περιμέναμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.
Αρχικά, θα αναφερθώ στο ματς με Siena. Παίζοντας κόντρα σε έναν αντίπαλο που έχει μετριότερο ρόστερ σε σχέση με την περασμένη περίοδο εμφανίσθηκαν και πάλι τα γνωστά προβλήματα στην άμυνα. Έχει καταντήσει τραγικό το γεγονός πως κάθε ευκαιρία του αντιπάλου μυρίζει γκολ. Ομάδα που έχει υψηλούς στόχους πρέπει να νιώθει ασφάλεια στην άμυνα. Κάτι που δε νιώθει η Lazio...
Πέραν των γνωστών αδυναμιών όμως υπήρξαν και ενθαρρυντικά σημάδια. Παραδείγματος χάρη, η επιθετικότητα μας. Ναι μεν δεν καταφέραμε να σημειώσουμε κάποιο τέρμα όμως τα δοκάρια τόσο στο σουτ του Zarate όσο και σε εκείνο του Candreva τραντάχτηκαν για τα καλά. Πέραν των δοκαριών όμως η ομάδα μέτρησε τουλάχιστον τρεις κλασσικές φάσεις για γκολ.
Σε γενικές γραμμές πάντως, η πρώτη ήττα επί εποχής Petkovic πέρασε σχετικά αναίμακτα. Διακριθέντες κατά την άποψή μου δεν υπήρξαν. Για τα στάνταρ των παικτών της ομάδας μας εμφάνιση σαν αυτή του προχθεσινού φιλικού δεν κρίνεται ικανοποιητική.
Και πάμε τώρα στο φιλικό κόντρα στην Torino. Πριν ξεκινήσω την ανάλυση θέλω να πω πως βγήκε η προφητεία μου. Είχα πει δηλαδή, πως η Torino είναι καλύτερη ομάδα από την Siena και κατά κάποιο τρόπο δικαιώθηκα.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι σηκώνει πολύ κουβέντα διότι μπορεί να χαρακτηριστεί και προάγγελος κακών ειδήσεων. Οι λόγοι είναι απλούστατοι.
Κατ' αρχάς αν κοιτάξει κάποιος τα τέρματα που δέχθηκαν ο Marchetti και ο Bizarri θα καταλάβει. Ειδικότερα τα τέρματα του πρώτου για ομάδα σαν την Lazio είναι γελοία. Στο πρώτο περνάει κάθετη στην πλάτη της άμυνας ο Konko κάνει καθυστερημένη αντίδραση, ο Biava δεν βρίσκεται πουθενά σε ακτίνα 10 μέτρων, ο Dias δεν διώχνει και μοιραία έρχεται το γκολ. Σα να μην έφτανε αυτό ο Bianchi φεύγει ακάλυπτος -τραγικό δείγμα παθητικού off side- και πλασάρει ανενόχλητος.
Απ' τα δύο τέρματα βγαίνουν 2 συμπεράσματα. Το πρώτο είναι πως η τετράδα της άμυνας παίζοντας σε ευθεία θα εκτεθεί ανεπανόρθωτα μέσα στην σεζόν. Για να παίξει τετράδα άμυνας ευθεία χρειάζεται γρήγορη σκέψη, κάτι που τα σέντερ μπακ μας δεν έχουν. Το δεύτερο είναι πως ο Biava κρίνεται ακατάλληλος ακόμα και για παγκίτης. Οι 4 αμυντική για τη νέα σεζόν θα πρέπει να είναι Dias, Diakite, Stendardo και μία μεταγραφή αμυντικού-ηγέτη*.
Πέραν όμως των αμυντικών προβλημάτων η Lazio εμφάνισε και άλλη μία αδυναμία. Αυτή του ψυχολογικού τομέα. Πέρυσι αρκετές φορές είδαμε ανατροπές. Φέτος παρατηρείται το φαινόμενο πως μόλις δεχθούμε το πρώτο τέρμα ουσιαστικά πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. Παίκτες-προσωπικότητες απ' την μέση και μπροστά υπάρχουν. Ο Petkovic πρέπει να τους αξιοποιήσει και να αφήσει τις δηλώσεις του στυλ "Έγιναν λάθη αλλά δεν ανησυχώ για την συνέχεια". Πρέπει να το αποδείξεις αυτό senior μέσα στο γήπεδο!
Από εδώ και στο εξής μπαίνουμε στην τελική ευθεία για την έναρξη της σεζόν. Προβλέπεται καυτός Αύγουστος που ελπίζω να έχει αρκετά καλά για την ομάδα μας(μεταγραφές κυρίως).
Υ.Γ. Πρώτη αγωνιστική πάμε Bergamo για το ματς κόντρα στην Atalanta. Άραγε οι Bergamasci θυμούνται ακόμα την γκολάρα του Cana;
Υ.Γ.2 Στα 5.000 έφτασαν τα διαρκείας. Κάτι δείχνει να κινείται!
*Στην παρούσα φάση δεν ξέρω αν η μεταγραφή του Xandao είναι η πλέον ενδεδειγμένη. Με την τρικυμία που επικρατεί στην άμυνα μας ο αμυντικός που θα αποκτηθεί -εννοείται πως θα είναι εντεκαδάτος- θα πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά του Diego Lugano. Σε καμία περίπτωση δεν λέω πως πρέπει να είναι ο Lugano. Για Peluso από την άλλη κρατάω πολλές επιφυλάξεις. Ο Silvestre θα μπορούσε να ήταν πολύ καλή κίνηση αλλά τον αγόρασε η Inter...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου