Πριν λίγη ώρα ολοκληρώθηκε το ντέρμπι. Ομολογώ πως έτσι όπως εκτυλίχθηκε το παιχνίδι δεν περίμενα να είχαμε τέτοιο φινάλε. Όχι πως υποτιμάω την Milan, προς Θεού. Αλλά, η εικόνα που έδειξε η ομάδα μέχρι το 55' μας έδινε την εντύπωση πως το ματς θα οδηγούνταν στο πιο εύκολο και χαλαρό τρίποντο της σεζόν.
Παιχνίδι χωρίς απρόοπτα για την Lazio δύσκολα υπάρχει. Κι ενώ όλα κυλούσαν ομαλά ήρθε ο τραυματισμός του Marchetti στην προθέρμανση για να χρίσει βασικό τον -εξαιρετικό στο ντέρμπι- Albano Bizzari. Μπορεί να μην φάνηκε η απουσία του Fede, όμως και πάλι η ομάδα δεν παρατάχθηκε πλήρης. Κατά τ' άλλα καμία απολύτως αλλαγή. Το 4-1-4-1 δουλεύει ρολόι άλλωστε!
Τα πρώτα λεπτά ήταν αναγνωριστικά με τις δύο ομάδες να προσπαθούν να βρουν η μία τα κουμπιά της άλλης. Η ομάδα που προσπάθησε να επιτεθεί πρώτη ήταν και αυτή που δικαιώθηκε. Σε μια στιγμή μαγείας του Προφήτη ο Amelia είδε την μπάλα να αναπαύεται στην δεξιά του γωνιά και το Olimpico να παίρνει φωτιά. Για ένα ακόμα παιχνίδι ο Hernanes ήταν εξαιρετικός και με την εμφάνιση του ανέβασε επίπεδο τον Αετό!
Σαν να μην έφτανε αυτό -και με την Milan σε τρικυμία- ο Candreva με δεύτερη γκολάρα έδωσε άλλον αέρα στους biancocelesti. Τραγική αμυντική λειτουργία απ' τον Abate που έδωσε τουλάχιστον 5 μέτρα ελεύθερο πεδίο στον παίκτη με το 87 στην πλάτη και αυτός κανονιοβόλησε...
Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος με την Lazio 2-0 τους Μιλανέζους. Και το δεύτερο μέρος ξεκίνησε ιδανικά...
Το 6ο γκολ του Miro στο πρωτάθλημα έδωσε την εντύπωση πως πάμε για διασυρμό της Milan στο Olimpico. Με την Curva Nord να δίνει τον ρυθμό όλο το γήπεδο ήταν σε μια κατάσταση πάρτι... Δεν ρίχνεις άλλωστε κάθε μέρα 3 τεμάχια στην Milan και μάλιστα πριν το 50' όλα αυτά.
Απ' το 55' και μετά όμως η ομάδα όπως λέμε ποδοσφαιρικά "έκατσε", πράγμα ανεπίτρεπτο ειδικά για παιχνίδια ειδικών καταστάσεων όπως το χτεσινό καθώς επίσης και με αντιπάλους του βεληνεκούς των Rossoneri.
Εδώ κυρίως λειτούργησε το ένστικτο της επιβίωσης για τους φιλοξενούμενους. Η ζημιά θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη για εμάς αν υπήρχαν 5-10 λεπτά παραπάνω αγώνα. Ήταν φανερό πως απ' το 70' περίπου και μετά είχαμε ξεμείνει από δυνάμεις. Lulic, Hernanes με νύχια και με δόντια προσπάθησαν να βγάλουν το 90λεπτο. Έπειτα από συγκλονιστική προσπάθεια τα κατάφεραν και μαζί με τους 45.000 περίπου Laziali πανηγύρισαν το πιο σπουδαίο τρίποντο της χρονιάς (μέχρι τώρα).
Απ' το χθεσινό ματς για μένα πολυτιμότερος της ομάδας ήταν ο Candreva μαζί με τον Dias. Ναι μεν ο Hernanes για ένα ακόμα ματς ήταν μαγικός, όμως ο Ιταλός εξτρέμ έδωσε για ένα ακόμα παιχνίδι πολλά περισσότερα απ' αυτά που μας συνηθίζει. Σκόραρε, έδωσε έτοιμο γκολ στον Klose, πάλεψε με τα αντίπαλα μπακ, τι άλλο να κάνει πια;
Όσο για τον Βραζιλιάνο στόπερ τα λόγια είναι περιττά. Το πάθος του ξεχείλιζε απ' την πρώτη στιγμή και με τον τσαμπουκά του έδωσε ώθηση στους Laziali. Η αντίδραση του μετά το κόψιμο που κάνει πάνω στην γραμμή στο 27' ήταν συγκλονιστική. Αυτός είναι ο αμυντικός-βράχος που μας αρέσει...!!
Πριν κλείσω λίγα λόγια για την Milan. Δεν είχα σκοπό να κάνω αναφορά αλλά με αυτά που είδα δεν άντεξα. Σε νορμάλ συνθήκες δεν θα είχαν θέση στο ρόστερ της ομάδας παίκτες όπως είναι ο Yepes, o Bonera, o Antonini (ίσως ο πιο τραγικός μπακ της Serie A) ακόμα και ο Montolivo που τον θεωρώ παικταρά. Ομάδα χειρότερη απ' την περσινή θα ήταν μεγάλη αμαρτία να έπαιρνε αποτέλεσμα. Ειδικά απ' την στιγμή που βγήκε εκτός αγώνα ο Boateng που είναι και το μυαλό αυτού του συνόλου.
Πίσω στα δικά μας όμως. Από σήμερα και μέχρι την Πέμπτη στις 8 αρχίζει ίσως η πιο όμορφη αντίστροφη μέτρηση για αγώνα της ομάδας. Για το παιχνίδι-γιορτή της Αθήνας!
Παιχνίδι χωρίς απρόοπτα για την Lazio δύσκολα υπάρχει. Κι ενώ όλα κυλούσαν ομαλά ήρθε ο τραυματισμός του Marchetti στην προθέρμανση για να χρίσει βασικό τον -εξαιρετικό στο ντέρμπι- Albano Bizzari. Μπορεί να μην φάνηκε η απουσία του Fede, όμως και πάλι η ομάδα δεν παρατάχθηκε πλήρης. Κατά τ' άλλα καμία απολύτως αλλαγή. Το 4-1-4-1 δουλεύει ρολόι άλλωστε!
Τα πρώτα λεπτά ήταν αναγνωριστικά με τις δύο ομάδες να προσπαθούν να βρουν η μία τα κουμπιά της άλλης. Η ομάδα που προσπάθησε να επιτεθεί πρώτη ήταν και αυτή που δικαιώθηκε. Σε μια στιγμή μαγείας του Προφήτη ο Amelia είδε την μπάλα να αναπαύεται στην δεξιά του γωνιά και το Olimpico να παίρνει φωτιά. Για ένα ακόμα παιχνίδι ο Hernanes ήταν εξαιρετικός και με την εμφάνιση του ανέβασε επίπεδο τον Αετό!
Σαν να μην έφτανε αυτό -και με την Milan σε τρικυμία- ο Candreva με δεύτερη γκολάρα έδωσε άλλον αέρα στους biancocelesti. Τραγική αμυντική λειτουργία απ' τον Abate που έδωσε τουλάχιστον 5 μέτρα ελεύθερο πεδίο στον παίκτη με το 87 στην πλάτη και αυτός κανονιοβόλησε...
Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος με την Lazio 2-0 τους Μιλανέζους. Και το δεύτερο μέρος ξεκίνησε ιδανικά...
Το 6ο γκολ του Miro στο πρωτάθλημα έδωσε την εντύπωση πως πάμε για διασυρμό της Milan στο Olimpico. Με την Curva Nord να δίνει τον ρυθμό όλο το γήπεδο ήταν σε μια κατάσταση πάρτι... Δεν ρίχνεις άλλωστε κάθε μέρα 3 τεμάχια στην Milan και μάλιστα πριν το 50' όλα αυτά.
Απ' το 55' και μετά όμως η ομάδα όπως λέμε ποδοσφαιρικά "έκατσε", πράγμα ανεπίτρεπτο ειδικά για παιχνίδια ειδικών καταστάσεων όπως το χτεσινό καθώς επίσης και με αντιπάλους του βεληνεκούς των Rossoneri.
Εδώ κυρίως λειτούργησε το ένστικτο της επιβίωσης για τους φιλοξενούμενους. Η ζημιά θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη για εμάς αν υπήρχαν 5-10 λεπτά παραπάνω αγώνα. Ήταν φανερό πως απ' το 70' περίπου και μετά είχαμε ξεμείνει από δυνάμεις. Lulic, Hernanes με νύχια και με δόντια προσπάθησαν να βγάλουν το 90λεπτο. Έπειτα από συγκλονιστική προσπάθεια τα κατάφεραν και μαζί με τους 45.000 περίπου Laziali πανηγύρισαν το πιο σπουδαίο τρίποντο της χρονιάς (μέχρι τώρα).
Απ' το χθεσινό ματς για μένα πολυτιμότερος της ομάδας ήταν ο Candreva μαζί με τον Dias. Ναι μεν ο Hernanes για ένα ακόμα ματς ήταν μαγικός, όμως ο Ιταλός εξτρέμ έδωσε για ένα ακόμα παιχνίδι πολλά περισσότερα απ' αυτά που μας συνηθίζει. Σκόραρε, έδωσε έτοιμο γκολ στον Klose, πάλεψε με τα αντίπαλα μπακ, τι άλλο να κάνει πια;
Όσο για τον Βραζιλιάνο στόπερ τα λόγια είναι περιττά. Το πάθος του ξεχείλιζε απ' την πρώτη στιγμή και με τον τσαμπουκά του έδωσε ώθηση στους Laziali. Η αντίδραση του μετά το κόψιμο που κάνει πάνω στην γραμμή στο 27' ήταν συγκλονιστική. Αυτός είναι ο αμυντικός-βράχος που μας αρέσει...!!
Πριν κλείσω λίγα λόγια για την Milan. Δεν είχα σκοπό να κάνω αναφορά αλλά με αυτά που είδα δεν άντεξα. Σε νορμάλ συνθήκες δεν θα είχαν θέση στο ρόστερ της ομάδας παίκτες όπως είναι ο Yepes, o Bonera, o Antonini (ίσως ο πιο τραγικός μπακ της Serie A) ακόμα και ο Montolivo που τον θεωρώ παικταρά. Ομάδα χειρότερη απ' την περσινή θα ήταν μεγάλη αμαρτία να έπαιρνε αποτέλεσμα. Ειδικά απ' την στιγμή που βγήκε εκτός αγώνα ο Boateng που είναι και το μυαλό αυτού του συνόλου.
Πίσω στα δικά μας όμως. Από σήμερα και μέχρι την Πέμπτη στις 8 αρχίζει ίσως η πιο όμορφη αντίστροφη μέτρηση για αγώνα της ομάδας. Για το παιχνίδι-γιορτή της Αθήνας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου