Στο προηγούμενο άρθρο μου εδώ είχα γράψει πως το παιχνίδι στην Φλωρεντία θα ήταν πιο δύσκολο απ' όσο θα πίστευε ο κόσμος της Lazio. Σε αυτό βοήθησε κυρίως κατ' εμέ η κούραση απ' τα συνεχή παιχνίδια, αλλά κυρίως απ' το παιχνίδι της Πέμπτης στην Αθήνα. Η κούραση αυτή βγήκε στο πρώτο μέρος κατά κύριο λόγο.
Η ομάδα χθες αρχικά, για το αστείο του πράγματος, έχανε από εμφάνιση. Η φετινή λευκή της Macron στα δικά μου μάτια "βράζει" στο ίδιο καζάνι με την αντίστοιχη περσινή που ήταν σαν προπονητική. Χίλιες φορές να είχαμε μόνο την γαλάζια και την μαύρη με την γαλάζια ρίγα -που είναι και εντυπωσιακή μάλιστα- παρά αυτό το αίσχος.
Πίσω στα του παιχνιδιού όμως, απ' το 10λεπτο και μέχρι τέλος ημιχρόνου είδα την χειρότερη Lazio της φετινής σεζόν. Χειρότερη κι απ' το παιχνίδι στο San Paolo, χειρότερη κι απ' το παιχνίδι της Αθήνας που εκεί μέχρι το 60' βλεπόμασταν είναι η αλήθεια. Με δυσκολία μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε την μπάλα, οι αποστάσεις ανάμεσα σε κέντρο και άμυνα ήταν τεράστιες. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Miro -επέστρεψε στην βασική ενδεκάδα μαζί με τον Lulic- να είναι απελπιστικά μόνος του και στην ουσία εκτός παιχνιδιού. Πίεση ψηλά δεν μπορούσε να γίνει και έτσι οι Viola κέρδισαν αρκετά μέτρα στο γήπεδο και έβαλαν πίεση στα καρέ του Bizarri.
H Fiorentina παρατάχθηκε εξαιρετικά στο γήπεδο. Ο Montella, θα το πω άλλη μια φορά πως είναι εξαιρετικός τεχνικός και είμαι σίγουρος πως θα αφήσει εποχή αν πάει σε μεγάλη ομάδα, εκμεταλλεύτηκε την κούραση του συνόλου του Petko και έβαλε πίεση κυρίως απ' τα πλάγια. Έδωσε εντολή στον Guadrado να προωθείται όσο περισσότερο γίνεται και ο πρώην παίκτης της Lecce ακολούθησε πιστά τις οδηγίες του. Βοηθούσε τόσο τον Matias Fernandes, όσο και τον Ljajic να δημιουργήσουν ρήγματα. Ο κρυφός άσος στο μανίκι του Aeroplanino όμως ήταν ο Borja Valero. Για ένα ακόμα παιχνίδι έδειξε πως είναι εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, ξέρει καντάρια μπάλα και αρκετές απ' τις επιθετικές προσπάθειες της ομάδας του ξεκίνησαν απ' τα δικά του πόδια. Ο Della Valle πέτυχε διάνα με την απόκτηση του.
Τα κομβικά σημεία του παιχνιδιού ήταν 3 συνολικά. Το πρώτο ήταν το -εκπληκτικό- τέρμα του Ljajic στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων του πρώτου μέρους. Στο χειρότερο δυνατό σημείο δέχθηκε το γκολ η ομάδα μας καθώς με το 1-0 πίσω στο σκορ και την κακή εμφάνιση συνολικά δύσκολα μπορούσε να αλλάξει κάτι. Έπρεπε να υπερβάλλουμε εαυτών.
Βέβαια, όλα θα ήταν καλύτερα για εμάς αν ο ανεκδιήγητος -για ένα ακόμα παιχνίδι που σφυρίζει την Lazio- Bergonzi μετρούσε το ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ τέρμα του Stefano Mauri στην επανάληψη. Ήταν το σημείο που οι Biancocelesti είχαν μπει δυνατά στο δεύτερο μέρος και δημιουργούσαν καταστάσεις μπροστά στην εστία του Viviano. Αυτό συνέβη διότι ο Mauri με τον Hernanes αποφάσισαν να βάλουν την μπάλα κάτω και να προσπαθήσουν να γίνουν απειλητικοί.
Το δεκάλεπτο 50'-60' ήταν με διαφορά ότι καλύτερο είχε να επιδείξει η ομάδα και στην ουσία είναι αυτό που πρέπει να κρατήσει απ' το παιχνίδι. Σε αυτό το διάστημα είχαμε 2 κλασσικές φάσεις για γκολ και το -κακώς- ακυρωθέν γκολ του Mauri. Και κάπου εκεί ήταν η αρχή του τέλους για την ομάδα...
Από το 65' και μετά η Lazio σιγά σιγά άρχισε να εξαφανίζεται ποδοσφαιρικά απ' το γήπεδο. Το παιχνίδι ουσιαστικά τελείωσε στο 75' όταν και ο Ledesma είδε την δεύτερη κίτρινη και αποβλήθηκε. Το αστείο είναι πως ο διαιτητής δεν είχε πρόθεση να δείξει κάρτα αλλά ύστερα από πιέσεις λύγισε!
Η συνέχεια ήταν τυπική διαδικασία. Με τα νεύρα τεντωμένα αποβλήθηκε δικαιολογημένα και ο Hernanes με απευθείας κόκκινη. Τόσο ο Ledesma όσο και ο Hernanes θα λείψουν απ' το παιχνίδι της Τετάρτης κόντρα στην Torino στο Olimpico.
Το αποτέλεσμα αυτό έδειξε 2 πράγματα. Πρώτων πως οι πραγματικές δυνατότητες αυτού του συνόλου όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε είναι περιορισμένες. Στόχος είναι η 3η θέση. Βαριά βαριά και η 2η αλλά για να μπορέσουμε να χτυπήσουμε 2άδα θα πρέπει να γίνουν κινήσεις τον χειμώνα και ο Lotito να βάλει το χέρι στην τσέπη, γεγονός που κρίνετε αμφίβολο.
Το δεύτερο και πιο σημαντικό για την πορεία της σεζόν, είναι πως πρέπει να ξεκουραστούν παίκτες-κλειδιά όπως είναι ο Hernanes, όπως είναι ο Mauri, όπως είναι ο Ledesma, όπως είναι ο Candreva. Και δεν είναι μόνο αυτοί όμως. Αρχής γενομένης απ' το ματς της Τετάρτης, ο Petko θα ήταν καλό να παρατάξει παίκτες οι οποίοι δεν έχουν αγωνιστεί πολύ ως ώρας όπως για παράδειγμα ο Brocchi, o Radu, o Kozak, o Floccari, o Onazi, o Scaloni, o Rozzi, o Stankevicius. Λύσεις υπάρχουν, όχι τόσο ποιοτικές όσο θα θέλαμε, αλλά υπάρχουν.
Να μην ξεχάσω να αναφερθώ στον διαιτητή. Στην διοίκηση κάτι πρέπει να κάνουν και να τρίξουν τα δόντια στην ομοσπονδία με σκοπό να μην ξανασφυρίξει την Lazio αυτός ο άνθρωπος. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που θα σφυρίζει παιχνίδι της ομάδας ο Bergonzi να γεμίζουμε νεύρα όλοι. Κάτι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτή η παρωδία!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου