Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά. Δεν αναφέρομαι στο αγωνιστικό κομμάτι, όπου ο Petko έχει βάλει τα πράγματα σε τάξη. Αναφέρομαι στο κομμάτι του έμψυχου δυναμικού, όπου μια φυγή μας κάνει να πονάμε. Αυτή του αρχηγού και σημαίας της ομάδας μας, Tommaso Rocchi.
Ο Ιταλός επιθετικός από το 2004 που ήρθε στον Αετό αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Δεν ήταν ο παθιασμένος παίκτης που θα πώρωνε τον κόσμο με μια του κίνηση. Ήταν αυτό που λέμε η ήρεμη δύναμη. Ο παίκτης δηλαδή που δεν μίλαγε πάντα, αλλά όταν το έκανε ήξερες πως κάτι σημαντικό είχε να πει. Γι' αυτό κέρδισε άλλωστε τον σεβασμό και την αγάπη κάθε Biancocelesti οπαδού.
Αυτά τα 8,5 χρόνια που έμεινε στην ομάδα ουσιαστικά ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον Αετό. Εξελίχθηκε από ένας επιθετικός της σειράς σε έναν αξιόπιστο κυνηγό, όπου μπορούσε να κάνει κάθε σκοτωμένη φάση γκολ. Και αυτό το χαρακτηριστικό στις μέρες μας λίγοι επιθετικοί το έχουν!
Με τον Αετό κατάφερε να πανηγυρίσει 1 κύπελλο Ιταλίας και 1 supercopa. Παίρνω το θάρρος όμως να πω πως highlight της καριέρας του στην ομάδα ήταν η στιγμή που σημείωσε το 100ό του τέρμα με την φανέλα της Lazio. Μια ξεχωριστή στιγμή στο παιχνίδι κόντρα στην Cagliari στις 31 Οκτώβρη του 2011, όταν στο 88ο λεπτό έπειτα από φάουλ του Ledesma με κοντινή προβολή έγραψε το 0-3, δίνοντας ακόμα πιο πανηγυρικό τόνο στη νίκη της ομάδας μας.
Για τους υπόλοιπους 6 μήνες ο Tommasino θα βρίσκεται σε άλλες πολιτείες. Αυτές του Μιλάνου, καθώς θα αγωνίζεται στην Inter σαν δανεικός. Το καλοκαίρι θα επιστρέψει, αλλά είναι αμφίβολο αν θα ξαναπαίξει με τον Αετό στο στήθος. Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν άξιζε τέτοιο φινάλε σε έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή...
Tommaso Rocchi a vero Lazialo. Per sempre uno di noi!
Ο Ιταλός επιθετικός από το 2004 που ήρθε στον Αετό αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Δεν ήταν ο παθιασμένος παίκτης που θα πώρωνε τον κόσμο με μια του κίνηση. Ήταν αυτό που λέμε η ήρεμη δύναμη. Ο παίκτης δηλαδή που δεν μίλαγε πάντα, αλλά όταν το έκανε ήξερες πως κάτι σημαντικό είχε να πει. Γι' αυτό κέρδισε άλλωστε τον σεβασμό και την αγάπη κάθε Biancocelesti οπαδού.
Αυτά τα 8,5 χρόνια που έμεινε στην ομάδα ουσιαστικά ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον Αετό. Εξελίχθηκε από ένας επιθετικός της σειράς σε έναν αξιόπιστο κυνηγό, όπου μπορούσε να κάνει κάθε σκοτωμένη φάση γκολ. Και αυτό το χαρακτηριστικό στις μέρες μας λίγοι επιθετικοί το έχουν!
Με τον Αετό κατάφερε να πανηγυρίσει 1 κύπελλο Ιταλίας και 1 supercopa. Παίρνω το θάρρος όμως να πω πως highlight της καριέρας του στην ομάδα ήταν η στιγμή που σημείωσε το 100ό του τέρμα με την φανέλα της Lazio. Μια ξεχωριστή στιγμή στο παιχνίδι κόντρα στην Cagliari στις 31 Οκτώβρη του 2011, όταν στο 88ο λεπτό έπειτα από φάουλ του Ledesma με κοντινή προβολή έγραψε το 0-3, δίνοντας ακόμα πιο πανηγυρικό τόνο στη νίκη της ομάδας μας.
Για τους υπόλοιπους 6 μήνες ο Tommasino θα βρίσκεται σε άλλες πολιτείες. Αυτές του Μιλάνου, καθώς θα αγωνίζεται στην Inter σαν δανεικός. Το καλοκαίρι θα επιστρέψει, αλλά είναι αμφίβολο αν θα ξαναπαίξει με τον Αετό στο στήθος. Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν άξιζε τέτοιο φινάλε σε έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή...
Tommaso Rocchi a vero Lazialo. Per sempre uno di noi!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου