Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

Να μην περάσει στα ψηλά

Ακόμα μια εφιαλτική βραδιά πέρασε για την ομάδα μας πριν από περίπου 2 μέρες. Σίγουρα το ηθικό ήταν πληγωμένο από την οδυνηρή ήττα με 1-3 απ'  την Atletico στο Olimpico, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον διασυρμό στην Σικελία. Πάντως, πέρα από τα αρνητικά(που είναι πολλά) έχει και κάποια λίγα θετικά.
Τώρα πλέον που παρακολουθεί κάποιος με μια πιο καθαρή και ήρεμη ματιά, θα δει πως με εξαίρεση το πρώτο 5λεπτο δεν υπήρχε Lazio στο γήπεδο(όχι πως αν το δει κάποιος αλλιώτικα θα αλλάξει κάτι). Μόνο κάποια φαντάσματα με άσπρες εμφανίσεις και ένας γεράκος στην άκρη του πάγκου ανήμπορος να αλλάξει τα δεδομένα. Η συντριβή ήταν αναμενόμενη. Πότε άλλοτε ο Reja έπαιξε 3-5-2 με Ledesma στόπερ;; Πότε άλλοτε ο Gonzales θα κάλυπτε μια ολόκληρη πλευρά μόνος του;; Ότι κι αν πούμε για αυτά που τους ανέθεσε ο Ιταλός, οι παίκτες μας φάνηκαν ανίκανοι. Όλα κι όλα...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Αρνητικό πρώτο: Η γύμνια της ομάδας αμυντικά. Και παιδάκι του νηπίου να το βάλεις να δει την ομάδα το ίδιο πρόβλημα θα εντοπίσει. Είναι τόσο φανερή η απουσία ομοιογένειας στην ομάδα(στο αμυντικό της κομμάτι) που καταστρέφει όλη την ανάπτυξή της. Από εκεί που πέρυσι καμαρώναμε για την αμυντική διάταξη της ομάδας(που η πιο βαριά ήττα της ομάδας πέρυσι ήταν με 3-1 και 2-0) πλέον αποτελεί τον νούμερο 1 βραχνά όλων μας. Το χείριστο όλων είναι πως απ' ότι δείχνουν τα πράγματα, μέχρι το τέλος της σεζόν δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι

Αρνητικό δεύτερο: Η έλλειψη λύσεων. Ένα από τα θέματα τα οποία είχε τονίσει ο Reja πολλές φορές στους διοικούντες είναι η ενίσχυση της ομάδας. Όπως όλοι ξέρουμε(και εγώ προσωπικά βαρέθηκα να γράφω πλέον για το κομμάτι μεταγραφών) η ομάδα δεν ενισχύθηκε καθόλου. Αντιθέτως, έχασε τον Cisse που ναι μεν ήταν μέτριος κατά το εξάμηνο που αγωνίστηκε αλλά ήταν από τους παίκτες που έδιναν ποιότητα στο ρόστερ. Πως μετά απ' όλα αυτά η ομάδα να μπορέσει να κάνει το κάτι παραπάνω σε σχέση με πέρυσι;; Πως να στοχεύουμε ψηλότερα όταν δεν μπορούμε να αγοράζουμε παίκτες επιπέδου;; Και το βασικότερο όλων: ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΕΙ Η ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ 14-15 ΠΑΙΚΤΕΣ;;

Αρνητικό τρίτο: Ο τραγικός σχεδιασμός. Αυτό αφορά καθαρά τις μεταγραφές(τις ποιες;;) του Γενάρη. Αρχικά, ο Alfaro αποκτήθηκε χωρίς την συγκατάθεση του προπονητή σε μια περίοδο όπου η ομάδα είχε στην επίθεση Klose, Cisse, Rocchi, Kozak ενώ απ' τις αρχές του νέου έτους προωθήθηκε και ο Rozzi. Με ποιο σκεπτικό ήρθε η απόκτηση ενός ακόμα επιθετικού; Ακόμα κι όταν έφυγε ο Γάλλος, η ομάδα ήταν πλήρης στην επίθεση και δεν χρειαζόταν επιπλέον προσθήκη. Εκεί που πόναγε ήταν στην άμυνα και το κέντρο. Στην άμυνα δεν αποκτήθηκε κανείς ενώ στο κέντρο ο, μετριότατος μέχρι ώρας, Candreva. Για ένα ακόμα παιχνίδι(για να μην ξεχάσω και τον λόγο που γράφω δηλαδή) δεν βοήθησε σχεδόν καθόλου και το ότι δεν έγινε αλλαγή σε τέτοιο παιχνίδι είναι καθαρά συγκυριακό.

Από εδώ και πέρα αυτή τη Lazio θα βλέπουμε όσο κι αν μας πονάει. Μια ομάδα χωρίς πολλές λύσεις. Όμως μετά από αυτή την ήττα εγώ ακόμα έχω μια κρυφή ελπίδα για την συνέχεια. Γι' αυτό και πιστεύω πως αυτή η ήττα μπορεί να βγάλει κάτι θετικό.

Μοναδικό θετικό: Εγωισμός παικτών και τεχνικού τιμ. Είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος άνθρωπος. Προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα όσο πιο θετικά γίνεται. Σίγουρα δεν καταπίνεται εύκολα ένας ακόμα διασυρμός όμως δεν ήρθε το τέλος του κόσμου. Αυτό που θέλω να πιστεύω μετά από τέτοιο κάζο είναι πως ο εγωισμός όλων πληγώθηκε τόσο πολύ ώστε να κάνουν ότι περνάει απ' το χέρι τους για να φέρουν τα πάνω κάτω. Η Lazio είναι μια ομάδα απαιτήσεων και αυτό δεν το ξεχνάει κανείς. Και επειδή οι απαιτήσεις μας είναι εφάμιλλες του βεληνεκούς μας, η ομάδα πρέπει να σηκώσει κεφάλι. Οι παίκτες πρέπει να πεισμώσουν και να προτάξουν τον ποδοσφαιρικό εγωισμό τους για το καλό της ομάδας και του κόσμου. Αρκετά πληγώθηκαν και αυτοί αλλά και εμείς μετά από τέτοιες εμφανίσεις.

Αυτή η ήττα πρέπει να είναι  η αφετηρία μιας νέας αρχής. Δεν πρέπει να περάσει στα ψηλά διότι τότε θα έχουμε συμπεριφορά μικρομεσαίες ομάδας. Πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μας σε αυτό με τον δικό μας τρόπο.

Υ.Γ. Θέλω να δω την ομάδα να σκυλιάζει στην Μαδρίτη κι ας αποκλειστεί. Δεν θέλω όμως να δω ότι είδα και στο Olimpico μετά το 40. Μια ομάδα δηλαδή που γκρεμίστηκε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα... ΠΑΙΞΤΕ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ

Υ.Γ.1 Όποιος μου έλεγε πριν λίγο καιρό ότι θα νοσταλγούσα τον Cana θα τον έβγαζα τρελό. Κοίτα να δεις που ήρθε και αυτή η στιγμή πλέον...

Υ.Γ.2 Στο Derby della Capitale δεν κρίνεται όλη η σεζόν!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου