Μετά από αρκετές μέρες και πάλι μαζί. Μέσα στο διάστημα αυτό μεσολάβησαν αρκετά κωμικοτραγικά γεγονότα που διατάραξαν για τα καλά τα θεμέλια του οικοδομήματος που ονομάζεται Societa Sportiva Lazio. Κάποια γεγονότα που μόνο αδιάφορους δεν μας άφησαν...Θα ξεκινήσω πρώτα από τη νίκη κόντρα στην Fiorentina. Από το παιχνίδι αυτό μόνο θετικά έβγαλε η ομάδα. Αρχικά το 0 στην άμυνα. Σημαντικό στοιχείο ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Εν συνεχεία η επιστροφή σε φουλ ρυθμό του Stefano Mauri έρχεται την πιο κατάλληλη στιγμή και πάνω στην πιο κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος. Επίσης, η επιστροφή στα γκολ του Miroslav Klose. Είχε αρκετό καιρό να σκοράρει για το πρωτάθλημα και επέστρεψε επιτέλους στο σκοράρισμα. Το σημαντικότερο απ' όλα όμως είναι το παιχνίδι που έρχεται. Χρειαζόταν η καλή ψυχολογία ενόψει του ντέρμπι με την μισητή Roma, και η ομάδα έδειξε πως έφτιαξε καλή ψυχολογία.
Πάμε τώρα όμως στο σημαντικότερο γεγονός. Το μέλλον του Edy Reja στην ομάδα. Όλο αυτό το σκηνικό με την παραίτηση και τελικά την παραμονή του στο τιμόνι της ομάδας κούρασε αρκετά. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο. Προσωπικά πιστεύω πως υπάρχουν αρκετοί προπονητές πολύ καλύτεροι του Reja που θα μπορούσαν άνετα να είναι στην ομάδα μας αλλά ο προεδρίσκος δεν ιδρώνει καν. Το ότι ο Reja σε 78 αγώνες πρωταθλήματος έχει 40 νίκες όμως τον καθιστά αυτόματα επιτυχημένο ως ώρας.
Να πω την αλήθεια, μ' άρεσε πολύ η στάση του όλον αυτό τον καιρό. Έβαλε το καλό της ομάδας πάνω από το-όποιο-προσωπικό συμφέρον είχε. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να δει την ομάδα να ενισχύεται κι όταν είδε πως δεν έγινε τίποτα, έσπασε όπως θα κάναμε κι εμείς. Κίνηση που αναμφίβολα δείχνει πως ο 66χρονος Ιταλός έχει δεθεί με τον σύλλογο. Τον αγαπάει όπως κι εμείς.
Προς θεού, δεν τον αγιοποιώ. Απλώς το μόνο που θέλω είναι να δείξω ότι ο Reja θέλει να φτάσει την ομάδα ψηλά. Ήδη έχει πολύ καλή παρουσία(με μοναδικές παραφωνίες τους διασυρμούς σε Τοσκάνη και Παλέρμο). Όχι πως δεν έχει κάνει κι αυτός τα λάθη του. Οι εμμονές του έχουν κάνει την ομάδα να χάσει βαθμούς όμως δείχνει πως βρίσκει τον δρόμο της με σταθερό ρυθμό.
Μπροστά μας έχουμε ένα παιχνίδι που για εμάς τους οπαδούς αυτής της ομάδας είναι η μητέρα των μαχών. Είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να κερδηθεί για να πάμε ακόμα πιο ψηλά. Δεν είναι όλη η χρονιά τα παιχνίδια κόντρα στην Roma, υπάρχουν κι άλλα πολύ δυσκολότερα. Όμως αν θέλουμε να λέμε πως μπορούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω θα πρέπει να κερδίσουμε πάση θυσία. Δεν έχει σημασία ποιοί θα παίξουν(ακούγεται πως ο Lulic έχει πρόβλημα). Όσοι αγωνιστούν θα πρέπει να ματώσουν για να κερδίσουν. Να ζήσουν το παιχνίδι όπως το ζούμε εμείς. Και τότε τίποτα δεν θα χαθεί...
Υ.Γ. Από σήμερα ξεκινάει η προετοιμασία για το μεγάλο αυτό παιχνίδι. Μια σύντομη αναδρομή σε παλαιότερες μάχες μεταξύ Roma και Lazio θα σας βάλει στο κλίμα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Γι' αυτό ποια διασκέδαση; ΕΧΟΥΜΕ ΝΤΕΡΜΠΙ!!!
Υ.Γ.1 Θέλω να το πω γιατί κάπου το διάβασα και έφριξα. Πιθανός αντικαταστάτης του Reja ΟΥΔΕΠΟΤΕ ήταν ο Paolo Di Canio. Όλοι ξέρουμε άλλωστε τις σχέσεις του προέδρου της ομάδας(το όνομά του πλέον δεν θα αναφέρεται από το blog) και του νυν προπονητή της Swidon Town F.C. Θα παρακαλούσα λοιπόν να μην γράφατε ψέματα....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου