Πιστέψτε όσο εμείς

Ειλικρινά η αδιαφορία με κάνει τρελό. Με σκοτώνει πως να το πω. Δεν μπορώ να σκέφτομαι πως ενώ κάποιοι σκυλιάζουν, άλλοι αγωνίζονται λες και κάνουν αγγαρεία. Αυτό μπορεί να με κάνει τρελό πέρα για πέρα.

Δεν ήταν τόσο η ήττα που με πείραξε την Κυριακή. Εντάξει, όπως και να το κάνουμε και η ήττα μέσα στο παιχνίδι είναι. Αυτό που πραγματικά πονάει και με πειράζει ιδιαίτερα είναι η εικόνα της ομάδας. Μια ομάδα που κατέβηκε στο Stadio Massimino νωχελική, χωρίς αγωνιστικό πλάνο και καθαρό αγωνιστικό προσανατολισμό. Το μόνο σίγουρο πάντως ήταν πως με τέτοια εικόνα δεν μπορούμε να επιζητάμε την 3η θέση που οδηγεί στο Champions League. Πόσο μάλλον όταν έχουμε σε απόσταση βολής μια ομάδα σαν την Napoli.

Θέλω να το ξαναπώ και ας γίνω γραφικός. Στο ντέρμπι κόντρα στην Roma ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΧΡΟΝΙΑ. Εννοείται πως η χαρά μας ήταν τεράστια που τους ξανακερδίσαμε μετά από χρόνια αλλά ας δούμε λίγο και τις επόμενες αγωνιστικές. Και από τότε μέχρι σήμερα μετράμε 2 σερί ήττες. Αν παίρναμε τουλάχιστον 4 βαθμούς στα 2 αυτά παιχνίδια ή έστω 2 τώρα τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για εμάς τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά. Όμως, όπως φαίνεται οι παίκτες του Reja θέλουν να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο.

Όσο για το παιχνίδι κόντρα στην Cagliari, εγώ στάθηκα στην φάση του Klose. Δεν μπόρεσε να πλασάρει ο Γερμανός τον Andujar η ομάδα δεν μπόρεσε να σκοράρει. Απλά πράγματα. Εκεί χάθηκε και το παιχνίδι για την ομάδα. Μια Lazio που ουδέποτε πίστεψε πως μπορούσε να πάρει το παιχνίδι και εάν ο Gomez δεν ήταν άστοχος στις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν τότε ίσως να μιλάγαμε για μια νέα 3άρα.

Καλή η κριτική, όμως θα πρέπει να δούμε και το αγωνιστικό κομμάτι λίγο. Είναι γεγονός πως η ομάδα είναι κουρασμένη. Λύσεις δεν υπάρχουν και ο Reja αμφιταλαντεύεται με 13-14. Ειδικά όταν υπάρχουν και τραυματισμοί τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα. Το χειρότερο της υπόθεσης για μένα είναι πως παίκτες-κλειδιά της ομάδα είναι ντεφορμέ αυτόν τον καιρό. Με πρώτο και καλύτερο τον Klose. Η αγάπη μου για το πάντζερ είναι δεδομένη. Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ εκφράζομαι με τα καλύτερα λόγια τόσο για την παρουσία του στην ομάδα όσο και για την αγωνιστική του αξία. Όμως, ο Γερμανός είναι ντεφορμέ αυτόν τον καιρό. Καλό θα ήταν ο Mister Edy να τον τραβήξει στον πάγκο στο παιχνίδι κόντρα στην Cagliari και στην θέση του να παίξει ένας εκ των Kozak-Alfaro-Rocchi. Επίσης, έτερος ντεφορμέ παίκτης είναι ο Ledesma. Το βαρόμετρο της ομάδας, ο συνδετικός κρίκος μεταξύ άμυνας κι επίθεσης δείχνει πως ξεμένει από ανάσες. Με βάση όμως το υπάρχων ρόστερ ούτε ως σκέψη δεν μπορεί να μείνει στον πάγκο. Κακά τα ψέματα είναι ένας απ' τους ελάχιστους ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που διαθέτει η ομάδα.

Στο χέρι μας είναι να ανατραπούν όλα αυτά. Αρχής γενομένης απ' το παιχνίδι κόντρα στην Cagliari. Με πάθος και αποφασιστικότητα η Lazio καθαρίζει τους Σικελούς και δημιουργεί ψυχολογία ενόψει της τελικής ευθείας. Μένουν 10 παιχνίδια και από εδώ και στο εξής κάθε λάθος πληρώνεται. Μπορείς να μας στείλεις στ' αστέρια Αετέ!

Υ.Γ. Έψαξαν πολύ για να βρουν τον Candreva;; Χίλιες φορές να έπαιζε ο Del Nero στην θέση του. Με διαφορά η χειρότερη μεταγραφή της ομάδας τα τελευταία 5 χρόνια. Δεν έχει προσφέρει ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα.

Υ.Γ.1 Θα ήταν κρίμα κι άδικο να γκρεμιστεί ότι χτίζαμε με κόπο 28 αγωνιστικές τώρα. Ο Θεός μας χρωστάει μια τεράστια χαρά στο τέλος της χρονιάς...

Υ.Γ.2 Κάπου διάβασα πως ο Reja θα παρατάξει την ομάδα με 2 επιθετικούς. Θα ήθελα πολύ να δω Kozak-Alfaro ως επιθετικό σχήμα ή Klose-Kozak. Παρ' όλα αυτά επικρατέστερο όλων είναι το Klose-Rocchi. Με χαφ Ledesma-Brocchi-Gonzales και 10άρι Hernanes δεν φοβάμαι. Η άμυνα είναι αυτό που με προβληματίζει.

Υ.Γ.3 Έπρεπε να περάσουν κάτι 15 μήνες για να ακούσουμε σενάρια για αμυντικό. Μαύρα μεσάνυχτα κ. Πρόεδρε...