Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

Επιστροφή στην πραγματικότητα

Η αλήθεια είναι πως ακόμα η χαρά δεν έχει καταλαγιάσει για την μεγάλη πρόκριση, όμως η ζωή δεν πρέπει να σταματήσει εδώ. Μπροστά μας έχουμε πολύ δύσκολη συνέχεια με την αρχή να γίνεται στο Luigi Ferraris κόντρα στην Genoa ενός παλιού φίλου...

Παράλληλα απ' το παιχνίδι στην Γένοβα καλό θα ήταν να πούμε και 2 πράγματα για τα μεταγραφικά.

Ξεκινώντας απ' το παιχνίδι της Κυριακής, η ομάδα αντιμετωπίζει τον πρώτο αντίπαλο που ηττήθηκε στο φετινό πρωτάθλημα και μάλιστα μέσα στο Olimpico. Αυτό από μόνο του για μένα είναι ένα κίνητρο, καθώς εκείνο το 0-1 μόνο ως μαγική εικόνα ήταν. Πέρα όμως από το κίνητρο αυτό, ας μην ξεχνάμε και το γεγονός πως μετράμε 2 παιχνίδια πρωταθλήματος χωρίς νίκη, οπότε στην παρούσα φάση οι Biancocelesti είναι σημαντικό να επιστρέψουν στις νίκες ώστε να παραμείνουν σε τροχιά Champions League. Άλλωστε, το επόμενο Σάββατο δίνουμε ένα απ' τα σημαντικότερα παιχνίδια του πρωταθλήματος κόντρα στη Napoli πράγμα που σημαίνει πως νίκη ψυχολογίας χρειάζεται αύριο.

Αντίπαλος μας η Genoa του παλιού μας γνώριμου Davide Ballardini. Ένας τεχνικός που μόνο δυσάρεστες αναμνήσεις φέρνει στους απανταχού Laziali λόγω της τραγικής σεζόν 2009-2010 που αν ο Lotito δεν τον απέλυε μετά την εντός έδρας ήττα απ' την Catania τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν και χειρότερα. Ευτυχώς όμως ο Ballamerda, όπως πολύ σωστά και εύστοχα τον ονομάζει ο φίλος μου -και τρελός Laziali- Νίκος, αποτελεί -κακή- ανάμνηση και η Lazio όσο περνάνε τα χρόνια γιγαντώνεται ξανά. Κι επειδή ευτυχώς υπάρχουν ακόμα παίκτες από εκείνη την σεζόν και γνωρίζουν πόσο πικραμένοι ήμασταν μέχρι να μπει το νερό στ' αυλάκι, καλό θα ήταν να μπουν στο Ferraris και να καθαρίσουν από νωρίς το παιχνίδι για να δείξουν σε αυτόν τον προπονητή τι εστί Lazio. Κάποια πράγματα άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνιούνται...

Ο μήνας που μπήκε έχει πολλά μαζεμένα και δύσκολα παιχνίδια (Napoli, Monchengladbach μέσα έξω), οπότε παιχνίδια σαν αυτό είναι πολύ καλή ευκαιρία να χτίσεις ψυχολογία!

Πάμε και στα μεταγραφικά τώρα. Η λέξη χάος είναι πολύ λίγη για να περιγράψει αυτό που έγινε χθες! Λίγες ώρες μετά το παιχνίδι με την Juventus ανακοινώθηκε και η πρώτη μεταγραφή του καλοκαιριού που ακούει στο όνομα Pereirinha. Να πω την αλήθεια δεν τον θυμάμαι καθόλου όταν έπαιζε στην Καβάλα. Επίσης, ξέρω πως αγωνιζόταν στην δεύτερη ομάδα της Sporting επειδή δεν υπολογιζόταν. Αυτό φυσικά και δεν μου λέει κάτι, καθώς και ο Diakite προπονούνταν με την Primavera. Αυτό που θέλω να πω είναι πως δεν πρέπει να κριθεί ο παίκτης ούτε από το πέρασμα του απ' την Ελλάδα, ούτε από τις παραστάσεις του στην δεύτερη ομάδα των λιονταριών της Λισαβώνας. Και το λέω αυτό επειδή ο λαός της Lazio ξέρει να κρίνει με ποδοσφαιρικά κριτήρια (κυρίως εμείς εδώ στην Ελλάδα). 

Επιπλέον, ο Πορτογάλος αποκτήθηκε με -μόλις- 2 εκ. ευρώ, οπότε η χασούρα σε περίπτωση που δεν πιάσει στην Ρώμη είναι μικρή. Μέχρι να πάρει ευκαιρίες και δείξει τι μπορεί να κάνει δεν θα τον κρίνω, άλλωστε κάθε παίκτης που παίζει στον Αετό θέλει τον χρόνο του για να δείξει τι μπορεί πραγματικά να προσφέρει (τάδε έφη Antonio Candreva).

Κι ενώ ο Pereirinha έκανε εξετάσεις στην Paideia, o Tare προσπαθούσε να κλείσει την υπόθεση του Felipe Anderson. Οι συζητήσεις ήταν πολύωρες με την ομάδα να δίνει 7 εκ. ευρώ για το 70% των δικαιωμάτων του παίκτη, με την Santos όμως να ανεβάζει την τιμή του στα 7,5. Κι ενώ υπήρξε συμφωνία την ύστατη ώρα, η -ανίκανη- διοίκηση δεν έστειλε εγκαίρως το φαξ που θα ενεργοποιούσε την μεταγραφή του 18χρονου χαφ με αποτέλεσμα η μετακίνηση του παίκτη στην αιώνια πόλη να πάρει παράταση για το καλοκαίρι (ελπίζουμε). Αυτό που έμεινε όμως είναι πως για ακόμα μια χειμερινή μεταγραφική περίοδο (3η συνεχόμενη) ο Αετός δεν ενισχύθηκε ουσιαστικά, με τον Lotito να την βγάζει για μια ακόμα φορά στο... τζάμπα, περιμένοντας από τους παίκτες να βγάλουν το φίδι από την τρύπα εντός του αγωνιστικού χώρου.

Ας ελπίσουμε το σχέδιο που έχει στο μυαλό του να του βγει σε καλό γιατί αλλιώς ο λαός της Lazio δύσκολα θα αφήσει την κατάσταση ως έχει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου