Κρύο ντουζ

Είναι από τις φορές που λες πως όσα σου δίνει η τύχη (δεύτερος ημιτελικός με Juventus) σου τα στερεί την επόμενη στιγμή (το χθεσινό παιχνίδι). Φορές που είτε θα σε κάνουν δυνατότερο στην συνέχεια είτε θα σε πάρει από κάτω. Το καλό όμως είναι πως η ομάδα του Petkovic έχει το know how σε τέτοιες καταστάσεις.

Η Lazio των απουσιών πήγε στο Luigi Ferraris με στόχο να μείνει κοντά στις δύο πρώτες θέσεις, μία εβδομάδα πριν το μεγάλο ματς κόντρα στη Napoli στο Olimpico. Το έργο του Αετού ήταν εξ' αρχής δύσκολο κόντρα σε μια ομάδα που τον τελευταίο μήνα ήταν ανεβασμένη, με πολλά γνώριμα προς εμάς πρόσωπα. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό για τους Γενοβέζους λειτούργησε σαν εξτρά κίνητρο στο χθεσινό ματς.

Με δεδομένες τις απουσίες των Hernanes, Candreva, Biava, Dias o Petko εφάρμοσε για μια ακόμα αγωνιστική το 3-5-2 έχοντας στα άκρα Konko-Lulic και στην επίθεση για πρώτη φορά φέτος Klose, Floccari. Η συνύπαρξη των δύο επιθετικών κρίνεται μάλλον προβληματική. Γι' αυτό υπάρχει εξήγηση και είναι πέρα για πέρα απλή. Ο Miro είναι ένας παίκτης ο οποίος αρέσκεται να τραβιέται στα πλάγια και να δημιουργεί καταστάσεις για τους συμπαίκτες του όπως και ο Floccari. Γενικότερα, το στυλ παιχνιδιού των δύο παικτών μοιάζει πάρα πολύ, γι' αυτό και είναι δύσκολο να συνυπάρξουν στην επίθεση. Επιπλέον, φάνηκε πως όσο έπαιξε ο Γερμανός πως ήταν εκτός παιχνιδιού κυρίως λόγω της προσαρμοσμένης άμυνας του Ballardini επάνω του (ο Granqvist δεν τον άφησε να πάρει ανάσα),

Στα του παιχνιδιού, αρχικά η ομάδα είχε τον έλεγχο του αγώνα χωρίς ωστόσο να καταφέρει να απειλήσει την εστία του Frey. Αφού λοιπόν, δεν μπορούσε να φτάσει στην πηγή η Genoa αναθάρρησε και από το 10ο λεπτό και μετά πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων, φέρνοντας ουσιαστικά τα πάνω κάτω στην αναμέτρηση. Μέσα σε ένα 5λεπτο ο Αετός βρέθηκε με 2 γκολ στην πλάτη, πράγμα το οποίο σήμαινε πως έπρεπε να αυξήσει την πίεση αν ήθελε να πάρει κάτι απ' το συγκεκριμένο παιχνίδι.  Μέχρι το τέλος του ημιχρόνου η Lazio δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάτι το αξιόλογο καθώς οι επιθέσεις των Biancocelesti ήταν -το λιγότερο- ανεμικές.

Στην επανάληψη, και αφού ο Petko έβαλε τον Kozak αντί του -κάκιστου χθες- Klose, οι Biancocelesti πίεζαν όλο και περισσότερο, με τις προσπάθειες τους να καρποφορούν με τέρμα του Floccari που έβαλε και πάλι την ομάδα στην διεκδίκηση κάποιου θετικού αποτελέσματος. Η ομάδα μας δεν το έβαλε κάτω και αναζητούσε με μανία το γκολ της ισοφάρισης. Ότι δεν κατάφερε σε πρώτη φάση ο Konko που έχασε σούπερ ευκαιρία στο 72', το πέτυχε ο capitano Mauri με πέναλτι στο 81', με την υπόδειξη του Tagliavento να είναι πέρα για πέρα σωστή καθώς ο Borrielo κάνει κεφαλοκλείδωμα στον Cana και δεν του επιτρέπει να σηκωθεί για κεφαλιά. Κι ενώ κανείς θα περίμενε η Lazio να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο, η Genoa πίεσε αναζητώντας το 3ο γκολ της νίκης, κάτι που πέτυχε στο 95' με δράστη τον Rigoni, έπειτα από αδράνεια στην άμυνα μας.

Όλα αυτά σε ένα παιχνίδι που έκανε ντεμπούτο ο Pereirinha δείχνοντας καλά στοιχεία. Ο Πορτογάλος έδειξε πως ξέρει μπάλα, είχε σωστές μεταβιβάσεις, ενώ προσπάθησε με τα τρεξίματα του να ανεβάσει την πίεση στα καρέ των γηπεδούχων. Το κακό όμως γι' αυτόν ήταν πως το ντεμπούτο του δεν συνδυάστηκε με νίκη.

Όσο για τον Matuzalem, είναι απλά κατάπτυστος. Δεν φτάνει που κάνει ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΑΤΟ τάκλιν στον Brocchi (ο Ιταλός έφυγε με φορείο και μάλιστα από τους πόνους έκλαιγε), δεν μπήκε καν στον κόπο να δει τι είχε ο πρώην συμπαίκτης του. Αν μη τι άλλο η κίνηση του αυτή φανερώνει πολλά κόμπλεξ από μέρους του...