Το αποτέλεσμα του παιχνιδιού κόντρα στη Napoli μας αδικεί, κυρίως λόγω της πολύ καλής εμφάνισης που έκανε η ομάδα. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν όλοι όμως είναι πως παρά το ισόπαλο αποτέλεσμα ο Αετός φτιάχνει ομάδα υψηλών προδιαγραφών με το ποδόσφαιρο που παίζει!
Η αλήθεια είναι πως μέχρι το 20' το σκορ έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 2 ή 3-0 και το παιχνίδι να τελείωνε τότε. Σε εκείνο το χρονικό σημείο μετρούσε η ομάδα 6 ευκαιρίες για γκολ και μόνο συγκυριακό ήταν το γεγονός πως δεν σκόραρε. Στα δικά μου μάτια τουλάχιστον.
Βασικός παράγοντας που συνέβαλε στο γεγονός να δημιουργήσει ευκαιρίες η Lazio ήταν η ανάπτυξη απ' τα άκρα. Candreva-Konko για ένα ακόμα παιχνίδι ήταν ορεξάτοι και δημιούργησαν πολλές καταστάσεις στην περιοχή του De Sanctis. Ας μην ξεχνάμε και το γεγονός πως από δική τους συνεργασία προήλθε και το πολύ ωραίο γκολ του Floccari, δείγμα της πολύ καλής συνεννόησης που έχουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι άρχισε να γυρνάει με την είσοδο του Insigne. Ο Ιταλός εξτρέμ των Partenopei για μένα αποτελεί έναν απ' τους καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος αυτή τη στιγμή. Επιβεβαίωσε τον χαρακτηρισμό μου κυρίως στο δεύτερο μέρος. Ξεκίνησε να παίζει απ' τα πλάγια, όμως συνέκλινε αρκετά προς τον άξονα με αποτέλεσμα να τραβάει πάνω του τα μπακ της ομάδας -αφήνοντας κενά-, καθώς επίσης κέρδιζε αρκετά φάουλ με τον γρήγορο διασκελισμό του. Αποτέλεσε μέχρι το τέλος του παιχνιδιού πρόβλημα για την άμυνα μας αυτός ο παίκτης.
Σε όλα αυτά να προσθέσω και τον εξαφανισμένο Cavani. Πλην του δοκαριού που είχε στο 38' δεν απείλησε με κανέναν άλλο τρόπο την εστία του Marchetti. Αυτό σίγουρα είναι στα συν της άμυνας μας. Δεν είναι άλλωστε και μικρό πράγμα να σταματάς τον πρώτο σκόρερ της Serie A!
Παρ' όλα αυτά ξαναλέω πως το ότι η ομάδα δεν κέρδισε το Σάββατο ήταν καθαρά συγκυριακό. Θα μπορούσαν να είχαν μπει και τα 2 δοκάρια του Floccari ή έστω το ένα από αυτά και τώρα να μιλάγαμε για σπουδαία νίκη ψυχολογίας και για μια Lazio που μπορεί να κερδίσει κάθε αντίπαλο. Η ισοπαλία αυτή πάντως θα μπορούσε να είναι σαν νίκη αν σκεφτεί κανείς την εμφάνιση που έκαναν οι παίκτες του Petkovic.
Κλείνοντας, δυο λόγια για τον Floccari. Στην αρχή της χρονιάς ήμουν από αυτούς που δεν τον πίστευαν και ήμουν θετικός σε ενδεχόμενο πώλησης του. Ο Floci όμως δούλεψε σκληρά, κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή και βάλθηκε να μας τρελάνει. Κάθε στιγμή που του ζητήθηκε ως ώρας έχει δώσει σπουδαίες λύσεις και έχει καλύψει με τον καλύτερο τρόπο το κενό του Klose, εκθέτοντας παράλληλα και τον -τεμπέλη- Kozak που θα μπορούσε να ήταν αυτός βασικός.
Όσο για τον Saha έχουμε όλο τον καιρό να τα πούμε. Είχε μια ευκαιρία να φανεί, αλλά ο Candreva προτίμησε να κάνει άθλιο σουτ απ' το να του πασάρει την μπάλα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου