Bella Lazio

Μετά το εξαιρετικό διπλό στο Bergamo κόντρα στην πάντα υπολογίσιμη Atalanta σειρά είχε ο πρώτος αγώνας για το φετινό πρωτάθλημα στο Olympico κόντρα σε μια ομάδα που έτσι και την υποτιμήσεις, την πάτησες. Αυτό ευτυχώς δεν ίσχυσε στην περίπτωση της Lazio, με τον Αετό να μετατρέπει ένα -κατά τα φαινόμενα- ύπουλο παιχνίδι σε παράσταση για έναν ρόλο.

Με το ηθικό στα ύψη έπειτα απ' την πολύ καλή αρχή στο πρωτάθλημα αλλά και την άνετη πρόκριση στους ομίλους του Europa League σειρά είχε το πιο δύσκολο απ' τα τρία προηγούμενα επίσημα παιχνίδια. Αυτό κόντρα στο Palermo. Κανείς δεν ξέχασε την ντροπιαστική 5άρα που δέχθηκε η ομάδα μας πριν από περίπου 7 μήνες στο Renzo Barbera. Γι' αυτό και έπρεπε σήμερα η ομάδα να πάρει τη νίκη. Και την πήρε με τρόπο εμφατικό. Τόσο από πλευράς σκορ, όσο και από πλευράς εμφάνισης.

Ο Petkovic όσο περνάει ο καιρός αρχίζει να βάζει την σφραγίδα του στην ομάδα ακόμα κι αν το συγκεκριμένο σύνολο είναι δημιούργημα Edy Reja. Παρέταξε 4-1-4-1 ο Βόσνιος με μοναδικό καθαρό κόφτη τον Ledesma, ο οποίος είχε και οργανωτικό ρόλο, ενώ πίσω απ' τον Miro Klose είχε τους Mauri, Hernanes, Tata Gonzales και Candreva..

Ο αγώνας έπειτα απ' το πρώτο πεντάλεπτο όπου η ομάδα μπήκε μουδιασμένα, ήταν μονόλογος από πλευράς Lazio. Όσο περνούσε ο καιρός η πίεση στην εστία του Ujkari γινόταν όλο και πιο έντονη ακόμα κι αν δεν είχε δημιουργηθεί η κλασσική ευκαιρία. Η λύση εν τέλει, δόθηκε σε πολύ καλό timing του αγώνα. Γύρω στο 40' ο Miro έπειτα από εξαιρετική σέντρα του Tata έκανε σεφτέ στα γκολ για φέτος. Από εκεί κι έπειτα όλο το δεύτερο μέρος ήταν στα μέτρα μας. Η ομάδα μας έδινε ρυθμό στο ματς, η ομάδα μας είχε τα ηνία του αγώνα. Η επισφράγιση της υπεροχής μας ήρθε με το καταπληκτικό γκολ του Candreva ο οποίος πλέον μπορώ να πω πως είναι... uno di noi. Εκπληκτικής ομορφιάς τέρμα από έναν εξαιρετικό τεχνίτη τον οποίο πρέπει να καλέσει κάποια στιγμή ο Pradelli στην εθνική. Ο πανηγυρισμός του έδειξε πως έχει μπει για τα καλά στο πετσί της ομάδας. Κερασάκι στην τούρτα το δεύτερο γκολ του Miro έπειτα από γλυκιά σέντρα του Lulic. 3-0 και η ομάδα πάει με την καλύτερη ψυχολογία για την διακοπή.

Σήμερα μου άρεσε πολύ η εμφάνιση. Αρχίζει σιγά σιγά να αποτάσσεται ο συντηρητισμός που είχαμε επί Reja. Βλέπω μια Lazio που παίζει κυριαρχικό ποδόσφαιρο. Μια Lazio που είναι εξίσου καλή τόσο αμυντικά(για ένα ακόμη παιχνίδι Dias-Biava τα πήγαν περίφημα) όσο και επιθετικά που είναι αδιαμφισβήτητο πως πετάμε φωτιές. Γενικότερα, αυτή την ομάδα χαίρεσαι να την βλέπεις ως ώρας!

Από πρόσωπα ξεχώρισα τον Konko σήμερα. Ναι μεν οι Klose, Candreva, Hernanes, Ledesma ήταν εξαιρετικοί, όμως ο Γάλλος μπακ σήμερα έδειξε διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που τον είχαμε συνηθίσει. Πιο επιθετικός σε σχέση με πέρυσι, ανέλαβε πρωτοβουλίες, κινούνταν έξυπνα στον κενό χώρο, ζήταγε μπάλα, πίεζε τα αντίπαλα μπακ-εξτρέμ και μου έδωσε την εντύπωση πως φέτος θα μας κάνει να τρίβουμε τα μάτια μας. Εγώ περιμένω να δω τον Konko της Sevilla. Την αξιόπιστη εναλλακτική λύση για τον Daniel Alves δηλαδή.

Τις επόμενες μέρες μακάρι να κυλήσουν όλα ήρεμα, να επιστρέψουν οι τραυματίες και να πάμε μετά από δύο εβδομάδες στην Verona για το τρίτο σερί διπλό κόντρα στην Chievo τα τελευταία τρία χρόνια.

Υ.Γ. Περιμένω απ' τον Petkovic να κάνει ότι δεν έκανε ο Reja. Να αξιοποιήσει τον Zarate. Οι δηλώσεις δεν μου λένε τίποτα εγώ θέλω πράξεις. Κατά τ' άλλα σε σχέση με τον πρώτο καιρό έχω αλλάξει άποψη για τον Βόσνιο τεχνικό. Αρχίζει και μπαίνει στο πετσί της ομάδας και χαίρομαι...