Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Σκόρπιες σκέψεις

Με την ευκαιρία της διακοπής λόγω εθνικών ομάδων θέλω να αναπτύξω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τα αγωνιστικά θέματα της ομάδας, περιμένοντας παράλληλα και την αντίδραση του Petkovic(αλλά και της Lazio σαν οργανισμός γενικότερα) στην πρώτη στραβή.

Τα θέματα που θέλω να θίξω είναι δύο. Η παρατεταμένη μη κλήση του Marchetti στην εθνική καθώς επίσης και το θέμα Diakite. Θέματα που απασχολούν τους tifosi το τελευταίο διάστημα.

Ξεκινώντας με τον Fede ειλικρινά δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να κάνει ο άνθρωπος αυτόν τον 1,5 περίπου χρόνο που βρίσκεται στην ομάδα για να τον καλέσει ο Pradelli έστω σε ένα φιλικό της Azzura. Δηλαδή τι καλύτερο έχει ο De Sanctis που τον καλεί ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια. Εντάξει για Sirigu δεν μπορώ να πω κάτι ο άνθρωπος είναι βασικός στον γαλαξία που ονομάζεται Paris Saint-Germain.

Από εκεί και πέρα όμως ο Marchetti έχει δείξει σε πάρα πολλές περιπτώσεις πως αξίζει να πάρει μια ευκαιρία απ' τον ομοσπονδιακό τεχνικό. Άλλωστε είναι απ' τους τερματοφύλακες που εμπνέουν σιγουριά τους αμυντικούς του, δεν μασάει ποτέ στα δύσκολα και δεν είναι απ' τους πορτιέρο που θα κάνουν εύκολα λάθος. Στην μέρα του ειδικότερα είναι πραγματικά ανίκητος!

Παρόμοια κουβέντα περί εθνικής μπορεί να γίνει σε βάθος χρόνου και για τον Candreva μόνο που στην προκειμένη περίπτωση ο ανταγωνισμός είναι μεγαλύτερος.

Στο θέμα του Diakite τώρα. Για τον Γαλλοαφρικανό είχα εκφραστεί και παλιότερα για την αξία του, η οποία είναι αδιαμφισβήτητη. Όμως τώρα έχει πέρα για πέρα άδικο. Την υπόθεση ο Lotito την έχει χειριστεί άψογα κατά την άποψη μου. Πρέπει άλλωστε να μάθει να σέβεται ο κάθε ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για τον Αετό. Πέραν αυτού όμως θα πρέπει ως Lazio να βγάλουμε και κάποιο κέρδος από ενδεχόμενη πώληση του στο μέλλον. Το να μείνει στον πάγο μέχρι το τέλος του συμβολαίου του θα ζημιώσει και τον παίκτη(που θα χάσει σε αξία στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο) όσο και την ομάδα που χάνει την ευκαιρία έτσι να εξοικονομήσει ένα σημαντικό ποσό από ένα "δικό της" παιδί.

Μακάρι πάντως κι εδώ να γίνει ότι έγινε στην περίπτωση του Ledesma πριν 3 χρόνια. Ο παίκτης δηλαδή, είχε αρνηθεί να υπογράψει ανανέωση συμβολαίου και έμεινε στον πάγο για 6 μήνες. Όταν όμως ξαναμπήκε σε αγωνιστικό ρυθμό και μπήκε στο κλίμα της ομάδας ξανά έβαλε την τζίφρα του σε συμβόλαιο διάρκειας 5 ετών(θυμίζω το συμβόλαιο του υπαρχηγού λήγει το 2015).

Παράλληλα με τα δύο αυτά θέματα είμαι πολύ περίεργος για κάτι. Μέχρι ώρας όλα ωραία και καλά καθώς η ομάδα αρχίζει να εμφανίζει πολύ καλό πρόσωπο σε σχέση με τα φιλικά. Η πραγματική Lazio όμως για μένα θα φανεί μετά την πρώτη γκέλα, το πρώτο στραβό αποτέλεσμα. Εκεί λοιπόν θα πρέπει να διαχειριστούν την κατάσταση τόσο ο Petkovic όσο και εμείς(να μην εκμηδενίσουμε τα πάντα δηλαδή στην πρώτη στραβή και χαλάσει η ομοιογένεια του οργανισμού). Τότε είναι που πρέπει να φανούμε ενωμένοι για το καλό του συλλόγου.

Και όλα αυτά χωρίς να έχουμε δει λεπτό να αγωνίζεται ο Ederson. Τουλάχιστον ξεπέρασε τον τραυματισμό, κάτι είναι κι αυτό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου