Σε έναν όμιλο που στην ουσία παίζονται πολλά με λίγα, το παιχνίδι ανάμεσα στην Tottenham και την Lazio θα έκρινε εν πολλοίς ποιος θα έπαιρνε κεφάλι απ' την αρχή στην κούρσα για την πρώτη θέση. Η ομάδα του Villas-Boas δεν την πάτησε όπως και πέρυσι και παρατάχθηκε με όλα της τα όπλα. Άλλωστε, οι αναμνήσεις είναι ακόμα νωπές απ' τον ταπεινωτικό -για το πρεστίζ του Αγγλικού συλλόγου- αποκλεισμό απ' την συνέχεια του θεσμού.
Στα δικά μας όμως, ο Petkovic είδε λίγο πριν το ματς ένα απ' τα βασικά επιθετικά του όπλα(Candreva) να τίθεται εκτός με πυρετό. Το ρίσκο με τον Onazi πέτυχε κατά την άποψη μου καθώς ο νεαρός έκλεισε αρκετούς χώρους, έδινε ανάσες στον Ledesma, κρατούσε μπάλα και πίεζε αρκετά τα αντίπαλα χαφ και έκανε τον Βόσνιο τεχνικό να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση. Ο Νιγηριανός δείχνει αρκετά ώριμος και όσο περνάει ο καιρός μπαίνει όλο και περισσότερο στο κλίμα της ομάδας. Ήδη η Lazio κέρδισε έναν παίκτη που αναμένεται να αποτελέσει την ραχοκοκκαλιά των Αετών τα επόμενα χρόνια.
Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι τακτικά πήγε άψογα για την ομάδα. Με τον Petkovic να χρησιμοποιεί το 4-1-4-1 με μοναδικό χαφ τον Ledesma αλλά και τους Tata, Onazi να κάνουν πολύ βρώμικη δουλειά μπορεί να μην απέφυγε τα λάθη απ' την πίεση των παικτών του Boas όμως έβαλε δύσκολα τόσο στον Lennon, όσο και στους Bale, Dempsey, Dempele που δεν είχαν πεδίο να δράσουν. Μεγάλο μερίδιο από τον βαθμό έχει ο Petko που με το πέρασμα του καιρού κερδίζει όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη μας.
Επιπλέον, η ομάδα μπορεί να έπαιξε με πρώτο στόχο την ισοπαλία όμως είχε τις ευκαιρίες της. Ευκαιρίες που προήλθαν κυρίως από τις εμπνεύσεις του Mauri. Για ένα ακόμα μεγάλο παιχνίδι ο Ιταλός χαφ-εξτρέμ δείχνει γιατί είναι πολύτιμος παρ' ότι δεν είναι και ο γρηγορότερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Εκτός του Mauri και οι Gonzales, Klose συνέβαλλαν στο επιθετικό κομμάτι. Άλλωστε, ακόμα τραντάζεται το οριζόντιο δοκάρι του Lloris απ' το εκπληκτικό σουτ του Ουρουγουανού.
Πέρα απ' τα θετικά υπήρχαν για ένα ακόμα παιχνίδι αρνητικά. Κυρίως στον αμυντικό τομέα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι Lulic, Cavanda αντιμετώπισαν προβλήματα απ' τους Lennon, Bale. Μέχρι το πρώτο ημίωρο ο Βόσνιος ήταν κάτι παραπάνω από αρνητικός για την ομάδα μας καθώς ο αρχηγός των πετεινών έκανε ότι ήθελε από την πλευρά του δημιουργώντας αρκετά ρήγματα. Για τον Βέλγο μπακ υπάρχουν δικαιολογίες καθώς αγωνίστηκε δεξιά ενώ το καλό του πόδι είναι το αριστερό. Όσοι έχουν παίξει μπάλα ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να παίξει κάποιος με ανάποδο πόδι. Ίσως η καλύτερη λύση στην προκειμένη περίπτωση να ήταν ο Scaloni, ένας παίκτης που έχει φάει τέτοιας σημασίας παιχνίδια με το κουτάλι.
Φτάνοντας προς το τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στον διαιτητή της συνάντησης. Για να είμαι τίμιος(και σωστός απέναντι στον εαυτό μου) ο Hategan τα έκανε μαντάρα και σε αρκετές περιπτώσεις έχασε τον έλεγχο του αγώνα.
Κλείνοντας, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον καταπληκτικό κόσμο της ομάδας. Οι 2.000 τρελοί που βρέθηκαν στο White Hart Lane έστησαν το δικό τους πάρτι σε μια απ' τις καλύτερες εκδρομικές εξέδρες των τελευταίων ετών. Πάθος, φωνή και τραγούδι μέχρι το 90' και η ομάδα τους αντάμειψε με το θετικό αποτέλεσμα. Μόνο οι ρατσιστικές κραυγές προς τον Defoe χάλασαν την υπέροχη ατμόσφαιρα.
Πλέον με την ισοπαλία η ομάδα έχει την τύχη στα χέρια της. Κι όλα αυτά όσο αναφορά την πρώτη θέση του ομίλου. Επόμενο ευρωπαϊκό ματς για την ομάδα κόντρα στην Maribor. Λίγη προσοχή και η πρώτη νίκη θα έρθει ξέγνοιαστα. Δεν μιλάμε άλλωστε για καμιά ομάδα φόβητρο. Για την ώρα προέχει το ματς κόντρα στην Genoa. Στόχος ένας και μοναδικός: 4X4
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου