Πριν το παιχνίδι είχα τονίσει αρκετές φορές την δυσκολία της εξόδου στο Τορίνο. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι Γιουβεντίνοι προέρχονταν από 2 μεγάλες -σε εύρος- νίκες και ήθελαν να δώσουν συνέχεια στην παραγωγικότητα τους. Η άμυνα της Lazio όμως με μπροστάρη τον Federico Marchetti δεν έδειξε διατεθειμένη να ενδώσει στα σχέδια του αντιπάλου κάνοντας κατάθεση ψυχής στο Juventus Stadium.
Σχετικά, με τις αλλαγές στην ενδεκάδα που περίμενα έπεσα μέσα στην μία. Βασικός χθες ο Radu αντί του Lulic στο αριστερό άκρο της άμυνας, με τον Ρουμάνο να κάνει μεγάλο παιχνίδι και να σβήνει τόσο τον Isla, όσο και τον δήμιο της Lazio, Simone Pepe! Την άλλη αλλαγή να πω την αλήθεια δεν την περίμενα. Η χρησιμοποίηση του Brocchi αντί του Mauri δεν ήταν αναμενόμενη για μένα. Περίμενα, από την στιγμή που είδα τον Ederson στην αποστολή, να ξεκινούσε ο Βραζιλιάνος αντί του Ιταλού χαφ-εξτρέμ. Όμως η χρησιμοποίηση του αειθαλή Brocchi είχε αρκετά καλά. Αρχικά, με τον 35χρονο στην σύνθεση της η Societa είχε τρεξίματα και πίεση στον χώρο του κέντρου, πράγμα που θα οδηγούσε τους Τορινέζους σε -ενδεχόμενα- λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας. Επίσης, ο Ledesma είχε βοήθειες στα χαφ και τις απαιτούμενες ανάσες ώστε να οργανώνει καλύτερα τις επιθέσεις της ομάδας.
Από την άλλη, στα της Juventus στοίχισε πάρα πολύ η απουσία του Andrea Pirlo. Χωρίς τον 33χρονο χαφ στην σύνθεση τους οι Γιουβεντίνοι υστερούσαν κατά πολύ σε δημιουργικότητα. Ναι μεν είχαν στην ενδεκάδα τους παίκτες όπως ο Vidal, o Marchisio, o Giovinco όμως το μυαλό-ξυράφι του Pirlo έλειψαν πολύ. Όχι πως μας χάλασε η απουσία του...
Για το παιχνίδι αυτό που μπορεί να πει κανείς είναι πως η ομάδα ήταν πολύ καλά στημένη στο αμυντικό κομμάτι. Περιόρισε τα επιθετικά όπλα των Bianconeri, που όμως είχαν την υπεροχή και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Όσο έδινε χώρο η ομάδα τόσο δεχόταν πίεση. Αυτό έγινε εύκολα αντιληπτό στο δεύτερο μέρος όπου οι γηπεδούχοι πίεζαν κατά κύματα για να σημειώσουν κάποιο τέρμα αλλά ο άγιος Marchetti δεν άφηνε την μπάλα να μπει στα δίχτυα του. Το αποκορύφωμα ήταν η φάση του 60ου λεπτού όπου ο Ιταλός πορτιέρο κάνει την επέμβαση της αγωνιστικής (και ίσως της χρονιάς ολόκληρης) στην προβολή του Quagliarela. Κι όλα αυτά μετά από το γελοίο τέρμα που δέχθηκε από τον Pjanic στο derby della Capitale. Έδειξε ο Fede πως είναι γεννημένος για τα μεγάλα παιχνίδια.
Κατά τ' άλλα δεν έχουμε κάτι άλλο να κρατήσουμε απ' το παιχνίδι πέραν την καλής αμυντικής λειτουργίας. Επιθετικά ήμασταν σχεδόν ανύπαρκτοι. Σαν Lazio δεν μας εκφράζει το αμυντικογενές ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα όταν στην ενδεκάδα υπάρχουν παίκτες σαν τον Hernanes, τον Candreva, τον Ederson και τον Klose. Παίκτες δηλαδή που επιθετικά είναι φωτιά!
Επειδή όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει στο σύγχρονο football μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι. Ένας πολύτιμος βαθμός στην προσπάθεια κατάληψης μιας εκ των τριών πρώτων θέσεων στην βαθμολογία. Το ζητούμενο είναι να διαχειριστεί σωστά η ομάδα την ισοπαλία αυτή με νίκη κόντρα στην Udinese την επόμενη εβδομάδα.
Τώρα όμως προέχει το μεγάλο παιχνίδι κόντρα στην παραπαίουσα Tottenham την Πέμπτη. Για να κλειδώσει η πρωτιά στον όμιλο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου