Έκανε υπέρβαση το εφικτό...

Ώρες ώρες κάθομαι και συλλογιέμαι την πορεία της ομάδας από το 2005 περίπου μέχρι και σήμερα. Είναι πραγματικά τρομερό αυτό που συμβαίνει με την Societa. Για να είσαι υποστηρικτής της χρειάζεσαι πολύ γερό στομάχι και υπομονή και πάνω απ' όλα να μην είσαι νορμάλ άνθρωπος. Διότι πολύ απλά, αυτή η ομάδα καταλύει κάθε είδους λογική!

Είναι απίθανο πως καταφέρνουμε κάθε χρόνο να κάνουμε την διαδρομή κόλαση-παράδεισος από την μία στιγμή στην άλλη. Πάνω που λέμε πως επιτέλους η ομάδα αποκτάει σταθερότητα και είναι ικανή για μεγάλα πράγματα, αμέσως έρχονται 2 σβουριχτές σφαλιάρες και φτου κι απ' την αρχή όλα. Κάποια στιγμή δεν πρέπει να σταματήσει αυτός ο... μαζοχισμός;;;

Δεν είναι μόνο η ήττα και η ΑΘΛΙΑ εμφάνιση κόντρα στην Catania. Είναι κυρίως το πάθος που έβγαλαν (ή καλύτερα δεν έβγαλαν) οι παίκτες του Petkovic στο γήπεδο. Μια χαμένη ευκαιρία απ' τον Rocchi στο 6' κι από κει και πέρα το χάος. Πραγματικός εφιάλτης η έξοδος στην Σικελία που πιστεύω έχει ήδη ξεχαστεί ενόψει των δύο σημαντικών παιχνιδιών που δίνει η Lazio τις επόμενες μέρες. Παιχνίδια που σε μεγάλο βαθμό θα κρίνουν το μέλλον όλων μέσα στον σύλλογο (κυρίως φυσικά το Derby della Capitale).

O Petko μέχρι ώρας δεν έχει κάνει κάποιο μεγάλο λάθος, αλλά δεν είναι και άμοιρος ευθυνών. Έχει μεγάλο μερίδιο στην συντριβή στην Σικελία, καθώς οι κινήσεις του ήταν παρόμοιες προπονητή επιπέδου... Football League 2. Δεν κάνει για Lazio κύριε Petkovic ο Cavanda πότε θα το πάρετε χαμπάρι;; Το παλικάρι δεν μπορεί, απλά δεν μπορεί! Σε κάθε παιχνίδι είναι πηγή κινδύνων στα αριστερά. Χίλιες φορές να έπαιζε o Zauri...

Μ' αυτά και μ'αυτά πάντως η ομάδα έχει να γευτεί την χαρά της νίκης για 4 παιχνίδια σε Ιταλία και Ευρώπη. Το χειρότερο όμως είναι πως από εκεί που ο στόχος της τριάδας ήταν εφικτός, με την εικόνα που παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα η Societa έκανε την υπόθεση Champions League να μοιάζει με υπέρβαση. Και είναι κρίμα για μια ομάδα που έχει φτάσει 2 φορές στην πηγή αλλά νερό δεν πίνει...