Επαγγελματική πρόκριση

Με τον Gazza στις εξέδρες και τον κόσμο στο πλευρό της (κοντά 40.000 Laziali στο Olimpico) η ομάδα κλήθηκε να παίξει το μεγαλύτερο παιχνίδι της στον όμιλο κόντρα σε μια Tottenham η οποία ήταν σε φθίνουσα πορεία τις τελευταίες εβδομάδες. Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μας αδικεί, δεν μπορεί όμως να μην σκορπάει χαμόγελα για πολλούς λόγους.

Ο Petko διαχειρίστηκε πολύ καλά το παιχνίδι. Στην άμυνα παρέταξε τον Ciani δίπλα στον Biava, με τον Γάλλο να τον δικαιώνει καθώς εξαφάνισε τον Adebayor, στα πλάγια τους Radu-Cavanda αριστερά και δεξιά αντίστοιχα περιορίζοντας την δράση των Bale-Lennon-Sigurdsson. Κατά τ' άλλα, ο Kozak ξεκίνησε βασικός αντί του Klose, και ο Candreva έμεινε στον πάγκο για να παίξει η 4άδα Lulic-Hernanes-Tata Gonzales-Mauri.

Το πρώτο μέρος είχε αρκετές συγκινήσεις. Από το κακώς ακυρωθέν γκολ του Bale (ο Ουαλός καλύπτεται από τον Cavanda όπως δείχνει το replay), μέχρι και τις 3 κλασσικές ευκαιρίες της Lazio για γκολ με πιο χαρακτηριστική αυτή του Kozak που βρέθηκε τετ α τετ με τον Lloris. Από εκεί και πέρα, μετά από 2 περίπου χρόνια είδαμε καλό μακρινό σουτ από τον Ledesma. Και το λέω αυτό διότι στο παρελθόν ο Αργεντινός έχει δείξει πως έχει πολύ καλό πόδι, όμως δεν δοκίμαζε σουτ από μακριά τα τελευταία χρόνια. Χθες πάντως ήταν αρκετά επιθετικογενής, έπαιρνε μέτρα στο γήπεδο και είχε υπό την εποπτεία του τον ταλαντούχο Carol.

Στην επανάληψη, ύστερα από ένα τέταρτο ανομβρίας η ομάδα πήρε τα ηνία του παιχνιδιού. Μέχρι το 90' είχαμε 4 καθαρές φάσεις για γκολ με πιο κλασσική πάλι χαμένο τετ α τετ του Kozak. Ο Τσέχος στο παιχνίδι αυτό μέτρησε 5 φάσεις για γκολ εκ των οποίων οι 4 ήταν κλασσικές. Κατά τ' άλλα όπως έπεσε η Juventus σε τοίχος το Σάββατο λόγω Fede έτσι πέσαμε κι εμείς λόγω Lloris. Ο Γάλλος έκανε την καλύτερη εμφάνιση του με τα σπιρούνια. Μέτρησα 6 τουλάχιστον επεμβάσεις του. Αν δεν ήταν αυτός σίγουρα το σκορ θα ήταν 2 ή 3-0.

Όσο αναφορά τον Petkovic και τις κινήσεις του, πήγε πολύ καλά το παιχνίδι. Σε σωστό χρόνο οι αλλαγές και με πρόσωπα τα οποία έδωσαν επιπλέον ώθηση στο ματς. Όμως για έναν ακόμα αγώνα φάνηκε πως επιθετικά μετά τον Miro το χάος. Ο Kozak έδειξε πως ναι μεν ξέρει να δημιουργεί ευκαιρίες όμως έχει σοβαρό πρόβλημα στο τελείωμα των φάσεων. Με έναν επιθετικό δίπλα του όπως είναι ο Rocchi ή ακόμα καλύτερα ο Klose μπορούσε να είχε καλύτερη αξιολόγηση. Όμως μόνος του στην επίθεση ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. 

Κατά τ' άλλα πολύ καλή εμφάνιση όπως προείπα από τον Ciani. Ο Γάλλος έπειτα από μια μικρή κοιλιά στην αρχή της σεζόν δείχνει να έχει προσαρμοστεί και έχει μπει για τα καλά στο σύστημα του Petkovic. Νικητής σε όλες σχεδόν τις μονομαχίες του, συνέθεσε πολύ καλό δίδυμο με τον -ανέλπιστα κατ' εμε- πολύ καλό χθες Biava. Με την εμφάνιση του αυτή δείχνει πως το κενό του Dias καλύπτεται και με τον παραπάνω.

Με τέτοια άμυνα δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα!

Το σημαντικότερο όλων όμως είναι πως η ομάδα εξασφάλισε την πρόκριση της. Μια πρόκριση που της την έδωσε η σκληρή της άμυνα του μόλις 1 γκολ παθητικού στην φάση των ομίλων. Έβγαλε τα δύσκολα (Tottenham μέσα-έξω) αλώβητη και ατσαλάκωτη ενώ καθάρισε τα εύκολα (Maribor, Π.Α.Ο. εντός έδρας). Τώρα μένει νίκη ή ισοπαλία στην Κροατία για να εξασφαλίσει και τυπικά την πρωτιά του ομίλου που θα δώσει τόσο ψυχολογία στους παίκτες όσο και -ελπίζουμε- μια καλή κλήρωση στην φάση των 32 του θεσμού. Η καλή πορεία στην Ευρώπη πρέπει να είναι αυτοσκοπός για μια ομάδα σαν την Lazio. Την έχουμε ανάγκη για το πρεστίζ μας κυρίως...

Για το κλείσιμο, μια αναφορά στην ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε. Η παρουσία του Paul Gascoigne βοήθησε ώστε το κλίμα να είναι γιορτινό και από την μία αλλά και από την άλλη πλευρά. Θα ήταν ευχής έργον να βλέπαμε πιο συχνά τον Gazza στο Olimpico. Θα έκανε δεύτερο σπίτι του το Vecchi Spalti!